در این متن، شاعر از خواننده میخواهد که به گذشته نگاه نکند، در حال زندگی کند، از خودگذشتگی داشته باشد اما هویت خود را فراموش نکند. برای رسیدن به وحدت و شناخت حقیقی، باید از شنیدن، نگاه کردن و اندیشیدن بگذرد و به حالت «نبودن» برسد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجزیهوتحلیل به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم این مفاهیم انتزاعی دچار مشکل شوند.
رباعی ۱۰۶ - واپس منگر دمی و در پیش مباش
با خویش مباش و خالی از خویش مباش ۱
خواهی که غریق بحر توحید شوی
مشنو، منگر، میندیش، مباش ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.