خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد هجران و جدایی می‌گوید که روز و شب برایش تاریک و سوزان شده‌اند. او احساس می‌کند که دیگر تفاوتی بین روز و شب برایش وجود ندارد و همه‌چیز برایش یکسان و تاریک شده است.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمگینانه است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و احساسات سنگین، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسب می‌سازد.
رباعی ۹۷ - تاریک شد از هجر دل افروزم، روز
تاریک شد از هجر دل افروزم، روز
شب نیز شد از آه جهان سوزم، روز ۱
شد روشنی از روز و سیاهی ز شبم
اکنون نه شبم شب است، نه روزم روز ۲
شب نیز شد از آه جهان سوزم، روز ۱
شد روشنی از روز و سیاهی ز شبم
اکنون نه شبم شب است، نه روزم روز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۶ - در هستی کون خویش، مردم ز آغاز
گوهر بعدی:رباعی ۹۸ - ای خواجه تو خود چه دیده‌ای؟ باش هنوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
