شاعر از دشواری کوتاه کردن داستان و عجلهٔ نامهرسان میگوید و اشاره میکند که به نوشتن توجهی نداشته، زیرا دستش گاه بر سر و گاه بر دل بوده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای درک کامل، به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز داشته باشد.
رباعی ۷۷ - کوتاه کنم قصه که بس مشکل بود
آرندهٔ نامه هم بس مستعجل بود ۱
پروای نوشتن بسی نیز نداشت
دستم که گهی بر سر و گر بر دل بود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.