شاعر از بیخبری از هستی خود و بیفایده بودن وجود در این جهان سخن میگوید و تمایل به ترک این دنیای پست و رهایی از ننگ وجود را بیان میکند.
متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است باعث سردرگمی یا تفاسیر نادرست شود.
رباعی ۷۱ - از هستی خود چو بی خبر خواهم بود
این جا بُدنم هیچ نمی دارد سود ۱
زین مزبله زود رخت بر باید بست
وز ننگ وجود تا عدم رفتن زود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.