خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که جانش در عشق بی‌قرار است و مانند شعله‌ای که از انبوه خس‌ها می‌میرد، در این عشق می‌سوزد. همچنین، او از روزی یاد می‌کند که دلش را به موهای معشوق بست و فهمید که مانند مرغی در قفس، در این عشق خواهد مرد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد که معمولاً در افراد 16 سال به بالا یافت می‌شود.
رباعی ۵۴ - در عشق تو جان بوالهوس می میرد
در عشق تو جان بوالهوس می میرد
چون شعله ز انبوهی خس می میرد ۱
روزی که دلم به طره بستی، گفتم
کاین مرغ آخر در این قفس می میرد ۲
چون شعله ز انبوهی خس می میرد ۱
روزی که دلم به طره بستی، گفتم
کاین مرغ آخر در این قفس می میرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۳ - عشق تو مرا زندهٔ جاویدان کرد
گوهر بعدی:رباعی ۵۵ - یاد تو کنم دلم چنان برخیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
