در این متن، شاعر بیان میکند که حضور و لطف معشوق میتواند غم را به شادی و عمر را به جاودانگی تبدیل کند. حتی خاکی که از کوی معشوق به دوزخ برده شود، میتواند آتش دوزخ را به آب زندگی مبدل سازد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند تبدیل آتش دوزخ به آب زندگی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۵۲ - غم با لطف تو شادمانی گردد
عمر از نظر تو جاودانی گردد ۱
گر باد به دوزخ برد از کوی تو خاک
آتش همه آب زندگانی گردد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.