شاعر در جستجوی آرامش و وصال معشوق است و از دوری و انتظار سخن میگوید. او شبها را در آرزوی دیدار چهرهی ماهگونهی معشوق سپری میکند.
مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک زیباییشناسی شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۴۵ - آرام منا، کجاست آرامگه ات
ره سوی تو کو؟ که سوی من باد رهت ۱
زین روی که مه به شب بُوَد، روز رهی
شب گشت در آرزوی روی چو مهت ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.