خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که همه چیز در دنیا گذرا و فانی است، به جز عزت که باید حفظ شود. او ابتدا تصور می‌کند که هوس قابل کاشتن است، اما سپس متوجه می‌شود که همه چیز در عالم گذراست و تنها عزت است که ارزش نگه‌داری دارد.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر برای درک و تجربه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن نوجوانی به بعد حاصل می‌شود. همچنین، بحث درباره هوس و عزت موضوعاتی است که برای گروه سنی پایین‌تر ممکن است چندان قابل درک یا مناسب نباشد.
رباعی ۳۹ - گفتم که مگر تخم هوس کاشتنی ست
گفتم که مگر تخم هوس کاشتنی ست
نه نه، غلطم، که جمله بگذاشتنی ست ۱
بگذاشتنی ست هر چه در عالم هست
الا عزت که آن نگه داشتنی ست ۲
نه نه، غلطم، که جمله بگذاشتنی ست ۱
بگذاشتنی ست هر چه در عالم هست
الا عزت که آن نگه داشتنی ست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۸ - من من نی ام، آن کس که منم، گوی که کیست؟
گوهر بعدی:رباعی ۴۰ - عشق تو ز هر بی خبری خالی نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
