این شعر بیانگر این است که تمام مسیرهای زندگی و اسرار هستی در درون خود فرد نهفته است. شاعر تأکید میکند که انسان نباید به دنبال گمشدههای خود در جای دیگر بگردد، زیرا همه چیز در وجود خود اوست.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند با تفکر و تأمل، پیام آن را درک کنند.
رباعی ۳۴ - راه ازل و ابد، زبان و سرِ توست
و آن در که کسی نسفت، در کشور توست ۱
چیزی چه طلب کنی؟ که گم کرده نه ای
از خود بطلب، که نقد تو در بر توست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.