خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از لذت دویدن در بیابان عشق، بینیازی از طمع دیگران و ارزش مصاحبت با افراد بااخلاص سخن میگوید و از رهایی از دغدغههای زمانه لذت میبرد.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
رباعی ۲۳ - در بادیهٔ عشق دویدن چه خوش است
در بادیهٔ عشق دویدن چه خوش است
وز خیر کسان طمع بریدن چه خوش است ۱
گر دست دهد صحبت اهل نفسی
دامن ز زمانه در کشیدن چه خوش است ۲
وز خیر کسان طمع بریدن چه خوش است ۱
گر دست دهد صحبت اهل نفسی
دامن ز زمانه در کشیدن چه خوش است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۲ - در کوی تو صد هزار صاحب هوس است
گوهر بعدی:رباعی ۲۴ - سرتاسر آفاق جهان از گل ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.