خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به تغییرپذیری و ناپایداری شرایط زندگی اشاره دارد، جایی که آب (نماد زندگی) گاهی پسر و گاهی دختر نامیده می‌شود، سپس به خانی تبدیل می‌شود که پندار در آن رخنه می‌کند و در نهایت به دیگی مبدل می‌شود که امید و سودا در آن پخته می‌شود.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۷ - آبی که به روزگار بندد کیمُخت
آبی که به روزگار بندد کیمُخت
تو گه پسرش نام نهی، گاهی دخت ۱
خانی شد و پندار در او رخت نهاد
دیگی شد و امید در او سودا پخت ۲
تو گه پسرش نام نهی، گاهی دخت ۱
خانی شد و پندار در او رخت نهاد
دیگی شد و امید در او سودا پخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶ - ای دل تو ز هیچ خلق یاری مطلب
گوهر بعدی:رباعی ۸ - گر بر فلکی به خاک باز آرندت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
