پریدن از آشیانه

ترنج غبغب آن یوسف عزیز چو دیدم
چنان شدم که به جای ترنج، دست بریدم ۱

ز قهر تیغ کشیدی، به سوی من بدویدی
ز من تو سر ببریدی، من از تو دل نبریدم ۲

نشست یار به محمل، گذشت قافله غافل
که هر چه من بدویدم، به گرد او نرسیدم ۳

مپرس حالت مجنون ز سایه پرور شهری
ز من بپرس که با سر، به کوی دوست دویدم ۴

مرا هوای پریدن نبود از پی طوبی
بهشت روی تو دیدم، از آشیانه پریدم ۵

توئی که سوختی‌م از فراق و رحم نکردی
منم که سوختم و ساختم، نفس نکشیدم ۶

رموز غیب که یزدان بجبرئیل نگفتی
من از گدای در کوی می فروش شنیدم ۷

هر آنچه تخم طرب کاشتم به مزرعهٔ دل
ز بخت بد چو صبوحی گیاه غم درویدم ۸