در این متن، شاعر از ناپایداری دنیا و چرخش روزگار سخن میگوید و توصیه میکند که در لحظات خوش زندگی کنی و هنگام رسیدن دور سختیها، ناله نکنی، زیرا این چرخه برای همه اتفاق میافتد.
محتوا دارای مفاهیم فلسفی و انتزاعی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
رباعی ۱۲۵
می نوش به خوشدلی که دور است به جور؛ ۱
نوبت چو به دوْرِ تو رَسَد آه مکن،
جامی است که جمله را چشانند به دوْر! ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.