خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر از زیبایی‌های طبیعت مانند فصل گل، جویبار و کشتزار سخن می‌گوید و از معشوقه‌ای زیبا یاد می‌کند. سپس به می‌نوشی و باده‌نوشی در صبحگاه اشاره می‌کند و بیان می‌کند که باده‌نوشان از مسجد و بهشت بی‌نیازند.
محتوا شامل اشاره‌هایی به می‌نوشی و مفاهیم صوفیانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال نامناسب یا نامفهوم باشد.
رباعی ۱۱۹
فصلِ گُل و طَرْفِ جویْبار و لبِ کِشْت،
با یک دو سه تازه دلبری حورسرشت؛ ۱
پیش آر قَدَح که باده‌نوشانِ صَبوح،
آسوده ز مسجدند و فارغ ز بهشت. ۲
با یک دو سه تازه دلبری حورسرشت؛ ۱
پیش آر قَدَح که باده‌نوشانِ صَبوح،
آسوده ز مسجدند و فارغ ز بهشت. ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۸
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۰
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
