خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از زیبایی صبحگاه می‌گوید و پیشنهاد می‌کند که از امیدهای دور و دراز دست بکشیم و به موسیقی و لذت‌های زودگذر زندگی بپردازیم.
متن حاوی مفاهیم فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به «دست کشیدن از امیدهای دراز» نیاز به درک بالاتری از زندگی دارد.
رباعی ۱۱۷
صبح است، دمی بر می گلرنگ زنیم،
وین شیشهٔ نام‌وننگ برسنگ زنیم، ۱
دست از اَمَلِ درازِ خود باز کشیم،
در زلفِ دراز و دامنِ چنگ زنیم. ۲
وین شیشهٔ نام‌وننگ برسنگ زنیم، ۱
دست از اَمَلِ درازِ خود باز کشیم،
در زلفِ دراز و دامنِ چنگ زنیم. ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۶
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۸
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
