خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از بیثمری و پوچی زندگی خود میگوید و بیان میکند که با وجود داشتن برخی امکانات و تواناییها، در نهایت چیزی به دست نیاورده است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات مرتبط با پوچی و اندوه نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۰۷
بنگر ز جهان چه طَرْف بربستم؟ هیچ،
وَز حاصلِ عمر چیست در دستم؟ هیچ، ۱
شمعِ طَرَبم، ولی چو بنشستم، هیچ،
من جامِ جَمَم، ولی چو بشکستم، هیچ. ۲
وَز حاصلِ عمر چیست در دستم؟ هیچ، ۱
شمعِ طَرَبم، ولی چو بنشستم، هیچ،
من جامِ جَمَم، ولی چو بشکستم، هیچ. ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۶
بعدی:دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.