خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر در این متن بیان می‌کند که از ظاهر و باطن هستی و فراز و نشیب‌های آن آگاه است، اما با وجود این دانش، از دانستن مرتبه‌ای بالاتر از مستی احساس شرم می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، اشاره به «مستی» ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
رباعی ۹۹
* من ظاهرِ نیستی و هستی دانم،
من باطنِ هر فراز و پستی دانم؛ ۱
با این‌همه از دانشِ خود شَرْمَم باد،
گر مرتبه‌ای وَرایِ مستی دانم. ۲
من باطنِ هر فراز و پستی دانم؛ ۱
با این‌همه از دانشِ خود شَرْمَم باد،
گر مرتبه‌ای وَرایِ مستی دانم. ۲
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۸
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۰
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
