در این متن، بهشت به عنوان مکانی پر از نعمتهای دنیوی مانند شراب، شیر، شهد و شکر توصیف شده است. شاعر از مخاطب میخواهد که جام شراب را پر کند و به او بدهد، زیرا معتقد است یک نقد (لذت آنی) بهتر از هزار وعده (نسیه) است.
این متن به دلیل اشاره به مصرف شراب و میگساری، برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نیست. همچنین، مفاهیم عرفانی و نمادین آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان قابل درک نباشد.
رباعی ۸۹
جوی می و شیر و شهد و شکّر باشد؛ ۱
پر کن قدح باده و بر دستم نه،
نقدی ز هزار نسیه بهتر باشد. ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.