خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر از مرگ خود سخن می‌گوید و وصیت می‌کند که پس از مرگ، خاکش را گم کنند و حالاتش را عبرتی برای مردم سازند. همچنین می‌خواهد خاک تنش با باده آمیخته شود و از بدنش خشتِ سرِ خم ساخته شود.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اشاره به مصرف باده است که برای درک کامل آن، بلوغ فکری و سنی بالاتری لازم است.
رباعی ۷۸
* چون مُرده شوم، خاکِ مرا گُم سازید،
احوالِ مرا عبرتِ مردم سازید؛ ۱
خاک تن من به باده آعشته کنید،
وَز کالبدم خشتِ سَرِ خُم سازید. ۲
احوالِ مرا عبرتِ مردم سازید؛ ۱
خاک تن من به باده آعشته کنید،
وَز کالبدم خشتِ سَرِ خُم سازید. ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۷۷
گوهر بعدی:رباعی ۷۹
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
