ابر بر سر سبزه گریست و شاعر بیان میکند که زندگی بدون شراب گلرنگ سخت است. او به سبزهای که امروز تماشاگه ماست اشاره میکند و از آینده میپرسد که وقتی ما در خاک باشیم، تماشاگه چه کسی خواهد بود.
متن دارای مضامین فلسفی و اشاره به مرگ و گذرا بودن زندگی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
رباعی ۶۱
بی بادهٔ گُلرنگ نمیشاید زیست؛ ۱
این سبزه که امروز تماشاگه ماست،
تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست! ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.