خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به مرگ و فناپذیری انسان اشاره دارد و بیان می‌کند که پس از مرگ، جسد ما به خاک تبدیل شده و در نهایت به عنوان خشت برای قبر دیگران استفاده می‌شود.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی درباره مرگ است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب یا سنگین باشد.
رباعی ۵۷
از تن چو برفت جان پاک من و تو،
خشتی دو نهند بر مَغاکِ من و تو؛ ۱
و آنگه زِ برایِ خشتِ گورِ دگران،
در کالبدی کشند خاکِ من و تو. ۲
خشتی دو نهند بر مَغاکِ من و تو؛ ۱
و آنگه زِ برایِ خشتِ گورِ دگران،
در کالبدی کشند خاکِ من و تو. ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:گردش دوران [۵۶-۳۵]
گوهر بعدی:رباعی ۵۸
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
