این متن به توصیف یک نقشِ مجاز میپردازد که از دریایی پدید آمده و سپس به عمق همان دریا بازگشته است. شاعر اشاره میکند که شرح حقیقت این نقش طولانی خواهد بود.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، زبان شعرگونه و نمادین آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۴۲
گر برگویم حقیقتش هست دراز، ۱
نقشی است پدید آمده از دریایی،
و آنگاه شده به قَعْرِ آن دریا باز. ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.