خلاصه و ردهبندی سنی
14+
متن بیانگر گذر عمر و تغییرات زندگی است. ابتدا از دوران کودکی و یادگیری نزد استاد سخن میگوید، سپس از شادیهای دوران استادی و در نهایت به پایان زندگی و ناپایداری دنیا اشاره میکند.
مفهوم عمیق و فلسفی متن درباره گذر زمان و ناپایداری زندگی برای درک بهتر نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد توسعه مییابد.
رباعی ۳۷
یکچند به کودکی به استاد شدیم؛
یکچند ز استادی خود شاد شدیم؛ ۱
پایان سخن شنو که مارا چه رسید:
چو آب برآمدیم و چون باد شدیم! ۲
یکچند ز استادی خود شاد شدیم؛ ۱
پایان سخن شنو که مارا چه رسید:
چو آب برآمدیم و چون باد شدیم! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۶
گوهر بعدی:رباعی ۳۸
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.