خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از وابستگی به ظواهر دینی مانند چراغ مسجد و ترس از دوزخ و طمع بهشت انتقاد میکند و اشاره میکند که سرنوشت انسان از پیش تعیین شده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۳۱
* تا کی ز چراغِ مسجد و دودِ کُنِشْت؟
تا کی ز زیانِ دوزخ و سودِ بهشت؟ ۱
رو بر سر لوح بین که استادِ قضا
اندر ازل آنچه بودنی بود، نوشت. ۲
تا کی ز زیانِ دوزخ و سودِ بهشت؟ ۱
رو بر سر لوح بین که استادِ قضا
اندر ازل آنچه بودنی بود، نوشت. ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۰
گوهر بعدی:رباعی ۳۲
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.