خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر از عمر خیام است و به موضوع گذرایی زندگی و غیرقابل بازگشت بودن آن اشاره دارد. شاعر تأکید می‌کند که پس از مرگ، بازگشتی وجود ندارد و از مخاطب می‌خواهد از زندگی لذت ببرد.
محتوا شامل مفاهیم فلسفی درباره‌ی مرگ و زندگی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب (در بافت تاریخی-ادبی) نیاز به درک مناسب از زمینه‌ی فرهنگی دارد.
رباعی ۲۹
ای آن‌که نتیجهٔ چهار و هفتی،
وز هفت و چهار دایم اندر تَفْتی، ۱
می خور که هزار باره بیشت گفتم:
باز آمدنت نیست، چو رفتی رفتی. ۲
وز هفت و چهار دایم اندر تَفْتی، ۱
می خور که هزار باره بیشت گفتم:
باز آمدنت نیست، چو رفتی رفتی. ۲
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۸
گوهر بعدی:رباعی ۳۰
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
