خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر از زیبایی و طراوت گل و فصل بهار سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که چون می‌دانسته دل او به گل سپرده شده، بنفشه را به عنوان شفیع آورده است.
متن از نظر محتوایی ساده و قابل درک برای نوجوانان است، اما ممکن است برای درک کامل مفاهیم عاشقانه و ادبی، کمی تجربه و بلوغ فکری لازم باشد.
رباعی ۱۷۱ - خندان بدو رخ گل بدیع آوردی
خندان بدو رخ گل بدیع آوردی
واندر که دی فصل ربیع آوردی ۱
چون دانستی که دل به گل می‌‌ندهم
رفتی و بنفشه را شفیع آوردی ۲
واندر که دی فصل ربیع آوردی ۱
چون دانستی که دل به گل می‌‌ندهم
رفتی و بنفشه را شفیع آوردی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۰ - ای رشته چو قصد لعل کانی کردی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۲ - هر گه که تو نعل اسب دیگران بندی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
