خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عاشقانه و معنوی، بیانگر عشق و وابستگی عمیق شاعر به معشوق یا خداوند است. او از یاد معشوق به عنوان مونس روز و شب خود یاد میکند و از او میخواهد که ستم نکند، زیرا این عشق باعث درد دل و آههای شبانه او شده است.
متن دارای مفاهیم عاطفی و معنوی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک کامل داشته باشند.
رباعی ۱۴۵ - ای یاد تو تسبیح زبان و لب من
ای یاد تو تسبیح زبان و لب من
اندیشهٔ تو مونس روز و شب من ۱
ای دوست مکن ستم که کاری بکند
دودِ دل و آهِ سحر و یا ربِ من ۲
اندیشهٔ تو مونس روز و شب من ۱
ای دوست مکن ستم که کاری بکند
دودِ دل و آهِ سحر و یا ربِ من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۳ - دوش از غم هجرت ای بت عهدشکن
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۴ - کو آه همه زنهار و عهدت با من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.