خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دیدن جوانی خوش‌چهره در زوزن می‌گوید و اشاره می‌کند که اگر ادعایی از زیبایی می‌کنی، باید از او یاد کنی. سپس بیان می‌کند که آن جوان به دلش رحم نکرد و او را زد (آزار داد)، اما در نهایت، شاعر انتقام خود را از او می‌گیرد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و اندکی پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد. همچنین، اشاره به آزار و انتقام می‌تواند برای مخاطبان جوان‌تر نیاز به توضیح داشته باشد.
رباعی ۱۴۱ - دی خوش پسری دیدم اندر زوزن
دی خوش پسری دیدم اندر زوزن
گر لاف زنی ز خوبرویان زو زن ۱
او بر دل من رحم نکرد و زن کرد
خود داد منش ستاند زو زن ۲
گر لاف زنی ز خوبرویان زو زن ۱
او بر دل من رحم نکرد و زن کرد
خود داد منش ستاند زو زن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۰ - قلّش و قلندری و عاشق بودن
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۲ - بر هر دو طرف مزن تو بر یک سوزن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
