خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از ضعف و ناتوانی جسمی خود میگوید که حتی از چشم خود پنهان میشود. او چنان آشفته و گداخته است که با ناله میتواند به آسمان برود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن ممکن است برای کودکان دشوار باشد. همچنین، موضوعات غم و ناتوانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۹ - از ضعف تن آنچنان توانم رفتن
از ضعف تن آنچنان توانم رفتن
کز دیدهٔ خود نهان توانم رفتن ۱
بگداختهام چنان که گر آه زنم
با ناله بر آسمان توانم رفتن ۲
کز دیدهٔ خود نهان توانم رفتن ۱
بگداختهام چنان که گر آه زنم
با ناله بر آسمان توانم رفتن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۸ - چشم و دهن آن صنم لاله رخان
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۰ - قلّش و قلندری و عاشق بودن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.