خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از زیبایی و ناز زلف و روی معشوق خود می‌گوید و بیان می‌کند که از شدت رشک و حسادت ممکن است به کفر روی آورد. او همچنین آرزو می‌کند بادی شود که زلف معشوق را از رویش بردارد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند «کفر» نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
رباعی ۱۰۴ - از بس که کند زلف تو با روی تو ناز
از بس که کند زلف تو با روی تو ناز
بیم است که از رشک کنم کفر آغاز ۱
من بندهٔ بادی شوم ای شمع طراز
کو زلف تو را ز روی بر دارد باز ۲
بیم است که از رشک کنم کفر آغاز ۱
من بندهٔ بادی شوم ای شمع طراز
کو زلف تو را ز روی بر دارد باز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۳ - با لاله رخان باغ سرو از سر ناز
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۵ - دلدار کله‌دوز من از روی هوس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
