این شعر به شخصی به نام زرینتاج و نورالدین سالمی خطاب شده و تصویری از انزوا و تنهایی را در فضایی تاریک و پر از کینه یا تحقیر ترسیم میکند. شاعر از مخاطب میخواهد که حتی در شکل نایافتهی جنینیاش به میدان نبرد وارد شود. در پایان، تولد مخاطب را به عنوان «واحد آماری» و «قربانی کاهش نوزادمرگی» تبریک میگوید.
متن دارای مضامین پیچیده، تاریک و تلخ مانند انزوا، کینه، تحقیر و نوزادمرگی است که درک آن برای مخاطبان زیر 18 سال دشوار بوده و ممکن است تأثیرات منفی عاطفی داشته باشد.
درپيچيده به خويش...
درپیچیده به خویش جنینوار
که پیرامنت انکارِ تو میکند،
در چنبرهی خوفِ سیاهی به زهدان ماننده
در ظلماتی از غلظتِ سُرخِ کینه یا تحقیر.
«ــ رها شو تا به معرکهی جدال درآیی
حتا به هیأتِ شکلنایافته جنینی!»
میلادت مبارک ای واحدِ آماری
ای قربانیِ کاهشِ نوزادْمرگی!
۱ مهرِ ۱۳۷۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.