خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به بررسی مفهوم دوست‌داشتن و انواع ناپسند آن می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که افراد رذل، لئیم و بزدل به ترتیب آزار ناتوانان، پول و قدرت را دوست دارند. سپس این پرسش را مطرح می‌کند که این نوع دوست‌داشتن‌های ناپسند را از کجا آموخته‌ایم.
متن شامل مفاهیم انتقادی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نیاز به توضیح و تحلیل بیشتری داشته باشد. همچنین، پرداختن به موضوعاتی مانند رذالت و بزدلی ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین باشد.
بِسوده‌ترين کلام است دوست‌داشتن...
بِسوده‌ترین کلام است
دوست‌داشتن.
رذل
آزارِ ناتوان را
دوست می‌دارد
لئیم
پشیز را و
بزدل
قدرت و پیروزی را.
آن نابِسوده را
که بر زبانِ ماست
کجا آموخته‌ایم؟
تیرِ ۱۳۶۵
دوست‌داشتن.
رذل
آزارِ ناتوان را
دوست می‌دارد
لئیم
پشیز را و
بزدل
قدرت و پیروزی را.
آن نابِسوده را
که بر زبانِ ماست
کجا آموخته‌ایم؟
تیرِ ۱۳۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:ترانه‌ی اشک و آفتاب
گوهر بعدی:تنها اگر دمی...
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
