خلاصه و ردهبندی سنی
14+
شاعر از گذشت فصل بهار و آمدن پاییز میگوید و اشاره میکند که امروز شادی و آب است، اما فردا آتش غم خواهد بود.
این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی کلاسیک، آن را برای مخاطبان با دانش زبانی و تجربهی زندگی بیشتر مناسب میسازد.
رباعی ۵۷ - بگذشت پریر باز به سر لاله و درد
بگذشت پریر باز به سر لاله و درد
دی خاک چمن سنبل تر بار آورد ۱
امروز خور آب شادمانی زیراک
فردا همی آتش غم باید خورد ۲
دی خاک چمن سنبل تر بار آورد ۱
امروز خور آب شادمانی زیراک
فردا همی آتش غم باید خورد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۶ - قصه چه کنم که اشتیاق تو چه کرد
گوهر بعدی:رباعی ۵۸ - هر کارد که از کشتهٔ خود برگیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.