خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر فضایی تاریک و سکوت‌آلود را توصیف می‌کند که در آن زمان و مکان معنا ندارد. گویندگان شعر در بیرون از زمان ایستاده‌اند و با درد و تلخی همراه هستند. ارتباطی بین افراد وجود ندارد و سکوت حاکم است. آنها به مردگان خود نگاه می‌کنند و با لبخندی مصنوعی، منتظر نوبت خود می‌مانند، اما این بار بدون هیچ لبخندی.
محتوا شامل مضامین عمیق و تاریک مانند مرگ، تنهایی و اندوه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، تصاویر شاعرانه و انتزاعی آن نیاز به درک بالاتری از ادبیات دارد.
شبانه
در نیست
راه نیست
شب نیست
ماه نیست
نه روز و
نه آفتاب،
ما
بیرونِ زمان
ایستاده‌ایم
با دشنه‌ی تلخی
در گُرده‌هایِمان.
هیچ‌کس
با هیچ‌کس
سخن نمی‌گوید
که خاموشی
به هزار زبان
در سخن است.
در مردگانِ خویش
نظر می‌بندیم
با طرحِ خنده‌یی،
و نوبتِ خود را انتظار می‌کشیم
بی‌هیچ
خنده‌یی!
۱۵ فروردینِ ۱۳۵۱
راه نیست
شب نیست
ماه نیست
نه روز و
نه آفتاب،
ما
بیرونِ زمان
ایستاده‌ایم
با دشنه‌ی تلخی
در گُرده‌هایِمان.
هیچ‌کس
با هیچ‌کس
سخن نمی‌گوید
که خاموشی
به هزار زبان
در سخن است.
در مردگانِ خویش
نظر می‌بندیم
با طرحِ خنده‌یی،
و نوبتِ خود را انتظار می‌کشیم
بی‌هیچ
خنده‌یی!
۱۵ فروردینِ ۱۳۵۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:شکفتن در مه
گوهر بعدی:شبانه
نظرها و حاشیه ها
۱
چقدرشبیه زندگی غمبار این روزهای ماهست