خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر پیوند عمیق انسان با تاریخ و طبیعت است، که در آن آتشکده و خاک به عنوان نمادهایی از گذشته و میراث پیشینیان مطرح می‌شوند. شاعر با نوشیدن آب از کوزه‌ای که از خاک برادران پیشین ساخته شده، این ارتباط را تجسم می‌بخشد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و تاریخی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'آتشکده از سینهٔ ماست' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷ - ایام چو آتشکده از سینهٔ ماست
ایام چو آتشکده از سینهٔ ماست
عالم کهن از وجود دیرینهٔ ماست ۱
اینک به مثل چو کوزه‌ای آب خوریم
از خاک برادران پیشینهٔ ماست ۲
عالم کهن از وجود دیرینهٔ ماست ۱
اینک به مثل چو کوزه‌ای آب خوریم
از خاک برادران پیشینهٔ ماست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶ - صحّاف پسر که شهرهٔ آفاق است
گوهر بعدی:رباعی ۱۸ - افسوس که اطراف گلت خار گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
