خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از زیبایی و دل‌ربایی معشوق خود سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که جایگاه او را در بهشت آراسته کند. سپس با کنایه می‌پرسد که امروز چه کسی جرأت دارد بگوید که حرف‌های او نادرست بوده است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و کنایه‌های ادبی است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد.
رباعی ۱۳ - گفتی که بدین رخان زیبا که مراست
گفتی که بدین رخان زیبا که مراست
چون خلد، وثاق تو بخواهم آراست ۱
امروز در این زمانه آن زهره که راست؟
تا گوید کان خلاف گفتی با راست ۲
چون خلد، وثاق تو بخواهم آراست ۱
امروز در این زمانه آن زهره که راست؟
تا گوید کان خلاف گفتی با راست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲ - با من لب تو چو زلف تو بسته چراست؟
گوهر بعدی:رباعی ۱۴ - بازار دلم با سر سودات خوش‌ست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
