خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
در این شعر، شاعر از سوختن جامه‌ای شوم و نیمه‌ای از روم به دلیل آتش سخن می‌گوید. سپس تلاش می‌کند شمع را خاموش کند، اما آتش از سر شمع تمام موم را می‌سوزاند. این متن نمادین به ناامیدی و از دست دادن اشاره دارد.
محتوا دارای مفاهیم نمادین و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات غم‌انگیز و پیچیدگی‌های ادبی آن برای سنین پایین مناسب نیست.
رباعی ۴ - آتش بوزید و جامه ی شوم بسوخت
آتش بوزید و جامه ی شوم بسوخت
وز شومی شوم نیمه ی روم بسوخت ۱
بر پای بُدم که شمع را بنشانم
آتش ز سر شمع همه موم بسوخت ۲
وز شومی شوم نیمه ی روم بسوخت ۱
بر پای بُدم که شمع را بنشانم
آتش ز سر شمع همه موم بسوخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳ - گر باد پریر خود نرگس بفراخت
گوهر بعدی:رباعی ۵ - باد آمد و گل بر سر می خواران ریخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
