شماره ۷۶۲ - سبز لیلی وش من آنکه مرا مجنون کرد

سبز لیلی وش من آنکه مرا مجنون کرد
نمک او جگر ریش مرا پر خون کرد ۱

تا نشاط غم او در دل من جای گرفت
غم عالم همه از خاطر من بیرون کرد ۲

چشم و ابروی خوشش گرچه دلم سوخت مپرس
آنچه با جان من آن لعل لب میگون کرد ۳

گنج عشق است دلم از غم آن دانه خال
این چه گنجیست که موری چو مرا قارون کرد ۴

ای رقیب اینهمه نخوت چه فروشی که بتو
گوشه چشم علی رغم من محزون کرد ۵

هرکخ دید آن صنم آراسته همچون بت چین
نامسلمان بود ارقبله مه گردون کرد ۶

کشتی می مده ای همنفس از دست که دوست
دیده اهلی دلسوخته را جیحون کرد ۷