غزل ۲۳۶۰ - ای نقد تو را زکات نسیه

ای نَقْد تو را زَکاتْ نَسیه
بازآ زِ خدا جَزاتْ نَسیه ۱

آید زِ خدا جَزایِ خیرت
در نَقْدْ بَلا، نجاتْ نَسیه ۲

پیش از تو جِهات نَقْد بوده‌ست
از شومیِ تو جِهاتْ نَسیه ۳

این دولتِ تازه بی‌تو بادا
ای طَلْعَتِ تو بَیانْ نَسیه ۴

زیرا که به فالِ نَحْس هستَت
مرگِ نَقْد و حَیاتْ نَسیه ۵

بر تو همه چیز نَسیه بادا
اِلّا نَبُوَد مَماتْ نَسیه ۶

چون جُرمِ تو نَقْد و توبه نَسیه‌ست
دادت امشب بَراتْ نَسیه ۷