این متن از زبان یک استاد خطاب به اسکندر نقل شده است که درباره پیامدهای ظلم و ستم هشدار می‌دهد. استدلال می‌کند که عمر طولانی و آرامش در گرو پرهیز از آزار دیگران است و مثال‌هایی مانند کرکس و کبک را می‌آورد که به دلیل عدم آزاررسانی عمر طولانی‌تری دارند. در مقابل، حیوانات درنده مانند باز و باشه به دلیل خونریزی زود می‌میرند. در پایان، گوینده تأکید می‌کند که این سخنان را از روی فراموشی آغاز کرده است.
متن دارای مفاهیم اخلاقی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های حیوانی و پیام‌های غیرمستقیم ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
حکایت - آن شنیدی که با سکندر راد
گفت در پیش مردمان استاد ۱
کی شده فتنه بر جهانگیری
غافل از روز مرگ وز پیری ۲
باز عمر تو چون کند پرواز
نبود با هیچ کس دمساز ۳
هرکسی گوشه‌ای دگر گیرد
ورچه شاهی به بنده نپذیرد ۴
در جهان بهتر از کم آزاری
هیچ کاری تو تا نپنداری ۵
عمر کرکس از آن بُوَد بسیار
که نبیند کسی از او آزار ۶
تا از او جانور نیازارد
جز به مردار سر فرو نارد ۷
باز اگر کبک را نکشتی زار
سال عمرش فزون شدی ز هزار ۸
زانکه از کرکس او ضعیف‌ترست
طعمه و جای او لطیف‌ترست ۹
هرکه خون ریختن کند آغاز
زود میرد بسان باشه و باز ۱۰
چون نمودم در این سخن برهان
سخن آغاز کردم از نسیان ۱۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
