خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن داستان مردی کور را روایت می‌کند که به گرمابه می‌رود و در تنهایی با درد و رنج خود درگیر می‌شود. او از خداوند طلب رهایی می‌کند اما مردی دیگر به او تذکر می‌دهد که درد و رنج او ناشی از جهل و وابستگی به دنیاست. مرد کور متوجه اشتباه خود می‌شود و به او توصیه می‌شود که از دنیا دوری کند و به دین و ایمان روی آورد.
متن دارای مفاهیم اخلاقی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات و تشبیهات ممکن است نیاز به درک عمیق‌تری داشته باشند که مناسب سنین بالاتر است.
التمثل فی اصحاب المغرورین
آن شنیدی که بود مردی کور
آدمی صورت و به فعل ستور ۱
رفت روزی به سون گرمابه
ماند تنها درون گرمابه ۲
بود تنها به گوشه‌ای بنشست
خرزه آن غرزن آوریده به دست ۳
دل و گل کاه و کوره از تف و تب
آذر از خایه و ز پشت احدب ۴
چون کدو خایه و چنار انگشت
خرزه در شست و خربزه بر پشت ۵
هرزه پنداشت کور خودکامه
نکند خایه درد چون جامه ۶
سوزنی تیز درگرفت به چنگ
کرد زی خایه‌های خود آهنگ ۷
سوزن اندر خلید در خایه
آن چنان کور جلف بی‌مایه ۸
چون ز سوزن به جانش درد آمد
با دل خویش در نبرد آمد ۹
از دل آتش ز دیده باد آورد
علت جهل خویش یاد آورد ۱۰
هر زمان گفتی ای خدای غفور
هستم اندر عنا و غم رنجور ۱۱
مر مرا زین عنا و غم فرج آر
در چنین غم مرا نماند قرار ۱۲
سوزن تیز و خایهٔ نازک
برهانم به فضل خویش سبک ۱۳
کرد مردی در آن میانه نگاه
گشت از آن ابلهی کور آگاه ۱۴
گفتش ای ابله کذی و کذی
ای ترا جهل سال و ماه غذی ۱۵
سوزن از دست بفکن و رستی
که ازین جهل جان و دل خستی ۱۶
تو ز دنیا همان چنان نالی
کان چنان کوردل ز محتالی ۱۷
دست ز دنیا بدار تا برهی
خیره در کار خویش می‌ستهی ۱۸
گه به پای از خودش بیندازی
گه دو دست از طمع بدو یازی ۱۹
می‌نخواهی جهان ولیک به قول
ای همه قول تو نجس چون بول ۲۰
ای همه قول تو نفاق و دروغ
پیش دنیا تو گردن اندر یوغ ۲۱
خنک آن کز زمانه دست بداشت
حب دنیا به سوی دل نگذاشت ۲۲
درد دینست داروی مؤمن
که بدو گردد از جحیم ایمن ۲۳
تکیه بر لذّت جهان کردن
چیست ای خواجه خون دل خوردن ۲۴
وقت لذّت بترسی از سلطان
وقت عصیان نترسی از سبحان ۲۵
دل منه بر جهان بی‌معنی
که ثَباتی ندارد این دنیی ۲۶
آدمی صورت و به فعل ستور ۱
رفت روزی به سون گرمابه
ماند تنها درون گرمابه ۲
بود تنها به گوشه‌ای بنشست
خرزه آن غرزن آوریده به دست ۳
دل و گل کاه و کوره از تف و تب
آذر از خایه و ز پشت احدب ۴
چون کدو خایه و چنار انگشت
خرزه در شست و خربزه بر پشت ۵
هرزه پنداشت کور خودکامه
نکند خایه درد چون جامه ۶
سوزنی تیز درگرفت به چنگ
کرد زی خایه‌های خود آهنگ ۷
سوزن اندر خلید در خایه
آن چنان کور جلف بی‌مایه ۸
چون ز سوزن به جانش درد آمد
با دل خویش در نبرد آمد ۹
از دل آتش ز دیده باد آورد
علت جهل خویش یاد آورد ۱۰
هر زمان گفتی ای خدای غفور
هستم اندر عنا و غم رنجور ۱۱
مر مرا زین عنا و غم فرج آر
در چنین غم مرا نماند قرار ۱۲
سوزن تیز و خایهٔ نازک
برهانم به فضل خویش سبک ۱۳
کرد مردی در آن میانه نگاه
گشت از آن ابلهی کور آگاه ۱۴
گفتش ای ابله کذی و کذی
ای ترا جهل سال و ماه غذی ۱۵
سوزن از دست بفکن و رستی
که ازین جهل جان و دل خستی ۱۶
تو ز دنیا همان چنان نالی
کان چنان کوردل ز محتالی ۱۷
دست ز دنیا بدار تا برهی
خیره در کار خویش می‌ستهی ۱۸
گه به پای از خودش بیندازی
گه دو دست از طمع بدو یازی ۱۹
می‌نخواهی جهان ولیک به قول
ای همه قول تو نجس چون بول ۲۰
ای همه قول تو نفاق و دروغ
پیش دنیا تو گردن اندر یوغ ۲۱
خنک آن کز زمانه دست بداشت
حب دنیا به سوی دل نگذاشت ۲۲
درد دینست داروی مؤمن
که بدو گردد از جحیم ایمن ۲۳
تکیه بر لذّت جهان کردن
چیست ای خواجه خون دل خوردن ۲۴
وقت لذّت بترسی از سلطان
وقت عصیان نترسی از سبحان ۲۵
دل منه بر جهان بی‌معنی
که ثَباتی ندارد این دنیی ۲۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:اندر صفت نقص دنیا
گوهر بعدی:حکایت - آن شنیدی که در ولایت شام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
