حکایت - گفت مردی ز ابلهی رازی

گفت مردی ز ابلهی رازی
با یکی بدفعال غمّازی ۱

مرد غمّاز پیش هر اوباش
راز آن مرد کرد یکسر فاش ۲

طیره گشت ابله از چنان غمّاز
گفت با مرد کای بدِ بدساز ۳

رازِ من فاش کردی ای نادان
همچو پرخاش پتک بر سندان ۴

دل من کرد قصد پاداشن
افگنم در سرای تو شیون ۵

نوحه دانم یکی به شست درم
وآنِ هفتاد نیز دانم هم ۶

ضایع این رنج را بنگذارم
حق سعیت بوجه بگزارم ۷

بی‌سبب مر مرا بیازردی
آنچه ناکردنی بُوَد کردی ۸

به مکافات آن شوم مشغول
تا که از سر برون کنی تو فضول ۹

رفت ناگه برو و زخمی زد
مرد غمّاز گشت کارش بد ۱۰

مرد غمّاز کشته شد ناگاه
کار ابله ز خشم گشت تباه ۱۱

پادشه مر ورا سبک بگرفت
عوض وی بکشت اینت شگفت ۱۲

بی‌سبب خیره کشته گشت دو مرد
زانکه ناکردنی به جهل بکرد ۱۳