خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر از غم و اندوه عمیق خود می‌گوید که حتی آه‌هایش در دل شب شنیده نمی‌شود و شرابی که می‌نوشد نیز تسکینی به او نمی‌دهد. او تأکید می‌کند که مرده است، اما نه به شادی و نه به سرعت، و غم‌هایش آنقدر زیادند که حتی دست و لب‌هایش نیز حرکت نمی‌کنند.
متن حاوی مضامین عمیق غم و اندوه و مرگ معنوی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
رباعی ۱۰۰ - مردیم که آه ما دل شب نگزد
مردیم که آه ما دل شب نگزد
در جام رود می ای که مشرب نگزد ۱
مردیم ولی نه زود مردیم، نه شاد
غم دست به هم ساید و هم لب نگزد ۲
در جام رود می ای که مشرب نگزد ۱
مردیم ولی نه زود مردیم، نه شاد
غم دست به هم ساید و هم لب نگزد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۹ - عرفی چه خروشی که فلان گمره شد
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۱ - آنم که تنم همیشه از جان به بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
