رباعی ۶۲ - آگه نیم از عیش که شهد چه گلوست

آگه نیم از عیش که شهد چه گلوست
راحت نشناسم که چه می، در چه سبو ست ۱

زخمی دانم که سینه گوید عشق است
وین دل فدای او که نمک خوردهٔ او ست ۲