خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر بیان میکند که روزی تقدیر او را از حرم به دیر کشاند و در پاسخ به اهل دیر، میخواست مانند خشت، لبیک گوید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیدگیهای زبانی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
رباعی ۴۷ - روزی که قضا به مزرعهٔ قسمت کشت
روزی که قضا به مزرعهٔ قسمت کشت
خاکم ز حرم ببرد و در دیر سرشت ۱
می خواست که در جواب ابنای کنشت
گویم لبیک چون بگوید خشت ۲
خاکم ز حرم ببرد و در دیر سرشت ۱
می خواست که در جواب ابنای کنشت
گویم لبیک چون بگوید خشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۶ - عرفی شب عید و باده عیش افروز است
گوهر بعدی:رباعی ۴۸ - عرفی دل ما تا به در عشق گریخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.