خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دل خود که مهمانی از عالم قدس است و جگرگوشه ایمان اوست، می‌خواهد که در راه کفر پامال نشود و از آن رحمت بخواهد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص ادبی و عرفانی نیازمند سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی است.
رباعی ۳۷ - عرفی دل من که منت جان من است
عرفی دل من که منت جان من است
از عالم قدس آمده، مهمان من است ۱
مگذار که پامال شود در ره کفر
رحمی که جگر گوشهٔ ایمان من است ۲
از عالم قدس آمده، مهمان من است ۱
مگذار که پامال شود در ره کفر
رحمی که جگر گوشهٔ ایمان من است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۶ - در عهد من آن که لاف سنج سخن است
گوهر بعدی:رباعی ۳۸ - دردا که دگر سخن ز فرزانگی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
