خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از تناقض میان ادب و تماشا صحبت می‌کند. حسن (زیبایی) از نگاه خواستار لب‌بندی است، در حالی که اهل ادب از دیدن این صحنه متعجب می‌شوند. اما زمانی که زیبایی خود تماشا را می‌طلبد، نگاه کردن (که ممکن است بی‌ادبی تلقی شود) در واقع نشانه‌ای از ادب است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک ظرافت‌های زبانی و معنایی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۲۲ - حسن از طلب نگاه ما بسته لب است
حسن از طلب نگاه ما بسته لب است
از اهل ادب دیده گشودن عجب است ۱
وانگه که لب حسن تماشا طلب است
از بی ادبی چشمه گشایی ادب است ۲
از اهل ادب دیده گشودن عجب است ۱
وانگه که لب حسن تماشا طلب است
از بی ادبی چشمه گشایی ادب است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱ - از دیدهٔ ما به جز حیا نتوان یافت
گوهر بعدی:رباعی ۲۳ - عرفی چه نهی متاع دل در کف دست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
