خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که به خواننده توصیه می‌کند برای رسیدن به کمال و حقیقت، از موانع و محدودیت‌های دنیوی عبور کند. شاعر از استعاره‌هایی مانند تیغ، سنگ، پروانه و شعله استفاده می‌کند تا مفاهیم رهایی، فداکاری و جستجوی معنوی را بیان کند. همچنین، متن بر اهمیت نادیده گرفتن شادی‌های سطحی و مبارزه با پستی‌ها تأکید دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی استعاره‌ها مانند تیغ و شمشیر ممکن است نیاز به تفسیر داشته باشند.
غزل ۵۲۸ - تا تیغ به کف یابی، بر نفس دو دستی زن
تا تیغ به کف یابی، بر نفس دو دستی زن
تا سنگ به دست آید، بر شیشهٔ هستی زن ۱
چون مرغ چمن تا کی بر آّب و هوا کوشی
پروانه صفت خود را بر شعله پرستی زن ۲
اندوه مسلط کن بر شادی دون فطرت
شمشیر بلندی را بر تارک پستی زن ۳
نا دیده عدم، خامی، در زن به وجود آتش
چون سیر عدم کردی، باز آ، در هستی زن ۴
در راه طلب، عرفی، با هوش و سبک می رو
چون هوش ز پی ماند، در کوچهٔ مستی زن ۵
تا سنگ به دست آید، بر شیشهٔ هستی زن ۱
چون مرغ چمن تا کی بر آّب و هوا کوشی
پروانه صفت خود را بر شعله پرستی زن ۲
اندوه مسلط کن بر شادی دون فطرت
شمشیر بلندی را بر تارک پستی زن ۳
نا دیده عدم، خامی، در زن به وجود آتش
چون سیر عدم کردی، باز آ، در هستی زن ۴
در راه طلب، عرفی، با هوش و سبک می رو
چون هوش ز پی ماند، در کوچهٔ مستی زن ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۲۷ - نه رو از ناز می تابد، گه نظاره ماه من
گوهر بعدی:غزل ۵۲۹ - بیار شیشهٔ می، بر گل و کلاه فشان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
