خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از عشق و عاشقی سخن می‌گوید و بیان می‌کند که تنها کاری که از او برمی‌آید عاشقی است، زیرا از ابتدا اینگونه آموخته شده است. او از شمع و نور به عنوان نمادهایی برای عشق و روشنایی در بزم عاشقان یاد می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
دوبیتی ۲۶۲ - شمع خوشی افروختی عود دل ما سوختی
شمع خوشی افروختی عود دل ما سوختی
از بهر بزم عاشقان شمعی ز نور افروختی ۱
جز عاشقی کاری دگر از ما نمی آید دگر
زیرا که از روز ازل ما را چنین آموختی ۲
از بهر بزم عاشقان شمعی ز نور افروختی ۱
جز عاشقی کاری دگر از ما نمی آید دگر
زیرا که از روز ازل ما را چنین آموختی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۲۶۱ - عالم حق حق است تا دانی
گوهر بعدی:دوبیتی ۲۶۳ - خانهٔ تاریک اگر روشن کنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
