خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که با وجود تجربیات و تلاش‌های بسیار، تنها چیزی که دیده و یافته، نور جمال معشوق است. او خود را به پرگاری تشبیه می‌کند که حول یک نقطه می‌چرخد و در نهایت به همان نقطه اول بازمی‌گردد، که نماد عشق و وحدت است.
مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی موجود در متن برای درک و ارتباط نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
دوبیتی ۲۰۰ - بسی نقشی که بر دیده کشیدیم
بسی نقشی که بر دیده کشیدیم
به جز نور جمال او ندیدیم ۱
به گرد نقطه چون پرگار گشتیم
به آخر هم بدان اول رسیدیم ۲
به جز نور جمال او ندیدیم ۱
به گرد نقطه چون پرگار گشتیم
به آخر هم بدان اول رسیدیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۱۹۹ - ما گدای خودیم و شاه خودیم
گوهر بعدی:دوبیتی ۲۰۱ - رندی که حریف ماست مائیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
